Badanie · listopad 2026
Na 26 polskich producentów oprogramowania B2B agent AI wysłany po cenę wraca z odpowiedzią od czterech. Pozostałych dwudziestu dwóch zatrzymuje na jednej z ośmiu barier. Prawie żadna z nich nie jest decyzją o niesprzedawaniu agentom.
Każdy wiersz to bariera napotkana w praktyce, nie hipoteza. Firmy mogą występować w kilku wierszach. Raport nie podaje nazw, bo nie chodzi o ocenianie konkretnych firm, tylko o mechanizm, który powtarza się w całej próbie.
| Bariera | Ile firm |
|---|---|
| Adres /cennik lub /pricing zwraca 404 | 6 |
| Strona podaje kwotę, która nie jest ceną | 3 |
| Cena tylko za formularzem kontaktowym | 2 |
| Cennik renderowany dopiero JavaScriptem | 2 |
| robots.txt zabrania odczytania strony cennika | 1 |
| Kwoty w pliku graficznym, nieczytalne | 1 |
| Cena tylko po zalogowaniu | 1 |
| Serwer odrzucił dostęp automatyczny (403) | 1 |
Cenę podaną w sposób odczytywalny dla maszyny ma sześć firm na dwadzieścia sześć. Dwie z tych sześciu zabraniają jednak automatom odczytania strony cennika w pliku robots.txt. Agent, który respektuje te reguły, a więc każdy agent działający zgodnie z zasadami, wraca z ceną od czterech firm na dwadzieścia sześć.
Dwa wiersze działają w przeciwnych kierunkach. Dwadzieścia trzy procent próby zwraca 404 pod adresem, który agent spróbuje jako pierwszy, bo tak nazywa się strona cennika w całej reszcie internetu. Jednocześnie jedenaście procent próby podaje kwotę, która ceną nie jest, najczęściej kapitał zakładowy w stopce. Pierwsza grupa jest dla agenta niewidzialna. Druga jest groźniejsza, bo agent coś znajdzie i poda to użytkownikowi jako cenę.
Cztery fakty techniczne, które decydują o tym, czy agent może z daną stroną pracować. Wszystkie binarne i sprawdzalne maszynowo.
Prawie połowa próby zrobiła rzecz widoczną. Jedna firma zrobiła rzecz, która pozwala agentowi odpowiedzieć na pytanie o koszt.
| Element infrastruktury | Ile firm | Udział |
|---|---|---|
| Plik llms.txt | 11 z 26 | 42% |
| Publiczna dokumentacja API | 11 z 26 | 42% |
| Jakikolwiek typ oferty w danych strukturalnych | 5 z 26 | 19% |
| Nazwane reguły dla crawlerów AI w robots.txt | 2 z 26 | 8% |
| Cena w danych strukturalnych | 1 z 26 | 4% |
Dziesięć firm ma llms.txt i nie ma ceny w danych strukturalnych. Pięć firm opisało swój produkt typem oferty i cztery z nich zostawiły pole ceny puste. W jednym przypadku obiekt oferty zawiera wyłącznie informację o dostępności i link do formularza demo, czyli dokładnie to, czego agent nie potrzebuje.
Dwadzieścia cztery firmy na dwadzieścia sześć nie wymieniają w robots.txt ani jednego crawlera AI, co w praktyce znaczy, że wpuszczają wszystkie. Dwie firmy mają takie reguły i obie są zezwalające. Żadna firma w próbie nie zablokowała świadomie bota AI. Jedyna blokada botów AI w całej próbie jest przypadkowa: powstała przez regułę obejmującą wszystkie automaty, z komentarzem wskazującym na domyślne ustawienie frameworka, które trafiło na produkcję. Ta sama reguła blokuje również Google.
Kolejność wynika z pomiaru, nie z preferencji. Na górze są rzeczy, które blokują agenta najczęściej i kosztują najmniej.
| # | Co zrobić | Dlaczego tu, a nie niżej |
|---|---|---|
| 1 | Strona cennika pod przewidywalnym adresem, czyli /cennik i /pricing | Sześć firm na 26 zwraca tam 404. To pierwszy adres, który agent spróbuje |
| 2 | Kwoty jako tekst na stronie, nie w pliku graficznym | Grafika jest pusta dla crawlera, modelu i czytnika ekranu. Koszt to przepisanie jednej podstrony |
| 3 | Sprawdzić własny robots.txt pod kątem cennika | Jedna firma blokuje tam własny cennik, inna blokuje wszystko regułą obejmującą też Google |
| 4 | Cennik widoczny bez wykonywania JavaScriptu | Dwa cenniki w próbie są puste dla każdego narzędzia, które nie renderuje strony |
| 5 | Usunąć z okolic cennika liczby, które nie są ceną | Trzy firmy podają w zasięgu agenta kwotę, która jest kapitałem zakładowym |
| 6 | Dane strukturalne typu Offer z wypełnionym polem ceny | Robi to jedna firma na 26. Jedyny format, z którego agent bierze cenę bez zgadywania |
| 7 | Plik llms.txt | Ma go już 11 firm na 26. Ostatni na liście, bo sam nie odpowiada na pytanie o koszt |
Szósta i siódma pozycja są w tej kolejności celowo, i to jest praktyczny wniosek z całego badania. Rynek zrobił najpierw to, co jest na siódmym miejscu, a pominął to, co jest na szóstym. llms.txt jest łatwy do wdrożenia i widoczny, więc trafia do planu jako pierwszy. Cena w danych strukturalnych wymaga rozmowy o tym, czy firma w ogóle chce podać cenę, więc nie trafia tam wcale.
Pierwszych pięć pozycji to praca na kilka godzin dla kogoś, kto ma dostęp do strony. Żadna z nich nie wymaga decyzji o modelu cenowym. Wymaga jej dopiero szósta.
Brak ceny rośnie monotonicznie wraz z oddalaniem się od samoobsługi. Kolejność jest ta sama, którą przewiduje hipoteza o wielkości kontraktu: im dłuższy i bardziej pośredniczony proces zakupu, tym rzadziej cena jest publikowana.
| Model sprzedaży | N | Kwota w tekście | Tylko w grafice | Brak kwoty |
|---|---|---|---|---|
| Jest ścieżka samoobsługowa | 4 | 2 / 50% | 1 / 25% | 1 / 25% |
| Sprzedaż własnym handlowcem | 14 | 3 / 21% | 0 / 0% | 11 / 79% |
| Sprzedaż przez partnerów wdrożeniowych | 8 | 1 / 12% | 0 / 0% | 7 / 88% |
W całej tej kohorcie ani jedna firma nie podała ceny widelkowej ani ceny od. Albo kwota jest konkretna, albo nie ma jej wcale. Formy pośrednie, które w szerszej próbie SMB obejmują 11% firm, tutaj nie występują w ogóle.
Grupa z samoobsługą liczy tylko cztery firmy, więc jej odsetek należy czytać jako wskazanie kierunku, nie jako pomiar. Zgadza się jednak z wynikiem szerszej próby SMB, w której samoobsługa dominuje, a kwoty brakuje u 6% firm.
Brak ceny to nie jedno zjawisko. Kategorie poniżej wyłoniły się z weryfikacji, nie były założone przed zbieraniem danych.
| Gatunek | Co widzi kupujący | Ile firm |
|---|---|---|
| Brak strony cennika | Nie ma gdzie szukać. Jedyna ścieżka to formularz albo telefon | 9 |
| Cennik jawny | Kwoty w tekście, czytelne dla człowieka i maszyny | 6 |
| Strona cennika jako wyjaśnienie braku ceny | Firma poświęca podstronę temu, dlaczego ceny nie poda | 1 |
| Cennik nieczytalny maszynowo | Kwoty są, ale w pliku graficznym | 1 |
| Cena za formularzem udającym kalkulator | Narzędzie wygląda jak kalkulator, ale nie liczy nic na stronie | 1 |
| Cennik za loginem | Ceny są konkretne, ale dopiero po rejestracji | 1 |
Dwa gatunki wyglądają podobnie w statystyce, a różnią się zasadniczo. Cennik za loginem oznacza, że ceny są konkretne i dostępne bez rozmowy z handlowcem, trzeba tylko założyć konto. Cennik w pliku graficznym oznacza, że firma publikuje ceny otwarcie i w dobrej wierze, ale dla crawlera, modelu językowego i czytnika ekranu ta podstrona jest pusta. Pierwsza bariera jest świadoma, druga jest niewidoczna dla tego, kto ją postawił.
Jeden z producentów oprogramowania księgowego ma na stronie głównej sekcję o uczciwych cenach: deklaruje przejrzystość, brak ukrytych opłat i zachęca, żeby porównać jego ceny z konkurencją. W całej nawigacji serwisu nie ma linku do cennika, a na sprawdzonych podstronach nie ma ani jednej kwoty. To nie jest milczenie o cenie, tylko sprzeczność między obietnicą marketingową a zawartością strony.
Inny dostawca ma podstronę wprost nazwaną cennikiem, z filtrami kategorii i linii produktowych, i zero kwot w tekście. Wszystkie ceny są w pliku graficznym. Dla człowieka patrzącego na ekran cennik jest kompletny. Dla wyszukiwarki, asystenta AI i czytnika ekranu nie istnieje. W momencie, gdy coraz więcej pytań o koszt oprogramowania trafia najpierw do modelu językowego, jest to różnica o konsekwencjach handlowych.
Jeden dostawca publikuje pełny cennik z konkretnymi kwotami i równolegle zabrania w robots.txt odczytania tej strony wszystkim automatom. Zakaz wylicza osobno obie wersje walutowe, więc nie jest skutkiem przypadkowego wzorca. Produkt ma cenę, człowiek ją zobaczy, a agent przysłany przez tego samego człowieka nie ma prawa jej odczytać.
Jeden dostawca poświęca podstronę cennika wyjaśnieniu, dlaczego jednej ceny nie poda, i wymienia czynniki, od których zależy koszt wdrożenia. To jedyny przypadek w próbie, w którym brak ceny jest opisany i uzasadniony. Pozostałe osiemnaście firm bez widocznej kwoty po prostu nie ma strony, pod którą ktoś mógłby zajrzeć.
Operat. Lista polskich producentów oprogramowania B2B zbudowana ręcznie, z wiedzy branżowej i desk researchu, następnie zweryfikowana firma po firmie pod kątem dwóch warunków: czy podmiot nadal działa i czy sprzedaje własne oprogramowanie. Z próby wypadły software house'y i integratorzy, którzy sami opisują się jako dostawcy usług, a nie producenci. Wypadły też podmioty martwe, przejęte albo przebrandowane na produkt konsumencki.
Wyłączenia z powodu konfliktu interesów. Z próby usunięte zostały firmy powiązane z autorem badania.
Segmentacja. Zmienna dzieląca to model sprzedaży w trzech kategoriach: istnieje ścieżka samoobsługowa, sprzedaż własnym handlowcem, sprzedaż przez partnerów wdrożeniowych. Zmienna jest niezależna od wyniku, bo opisuje mechanizm zakupu, a nie to, czy firma publikuje cenę.
Kodowanie dwustopniowe. Etap pierwszy to przesiew automatyczny. Etap drugi to ogląd każdego przypadku w prawdziwej przeglądarce, z wykonanym JavaScriptem. Weryfikacji podlegał obowiązkowo każdy negatyw oraz kontekst każdej znalezionej kwoty.
Dlaczego drugi etap jest obowiązkowy. Narzędzia, które pobierają stronę bez wykonania JavaScriptu, nie widzą cenników renderowanych po stronie klienta. W tym badaniu dało to czternaście błędnych odczytów, wszystkie w jedną stronę: firma pokazywała ceny, a pomiar twierdził, że ich nie ma. Bez drugiego etapu raport przeszacowałby ukrywanie cen o kilkanaście punktów procentowych.
Źródło danych. Wyłącznie własne strony badanych firm. Żadnych katalogów, porównywarek ani agregatorów.
Czego nie robiono. Nie obchodzono blokad w plikach robots.txt. Jedna firma z operatu blokuje dostęp automatyczny i została oznaczona jako brak danych, bez liczenia w żadnym mianowniku. Nie wysyłano żadnych formularzy kontaktowych ani zapytań ofertowych.
Korekta w trakcie analizy. Pierwsza wersja wyniku mówiła o 86% braku kwoty. Liczba była policzona na mianowniku przechylonym w stronę negatywów, bo weryfikacja przeglądarkowa celowała w przypadki bez ceny. Po uzupełnieniu kohorty i policzeniu wyniku po modelu sprzedaży liczby są takie, jak w tabelach powyżej.
Wyszukanie wzorca liczba plus waluta na stronie o adresie zawierającym cennik daje w tej próbie wyniki fałszywe w obie strony. To nie są przypadki skrajne: dotyczą jednej firmy na pięć w próbie.
| Co widzi automat | Czym to jest naprawdę | Ile razy |
|---|---|---|
| Siedmiocyfrowa kwota w złotych | Kapitał zakładowy w stopce strony | 2 |
| Kwota na stronie pod adresem cennika | Artykuł blogowy o cennikach, po przekierowaniu | 1 |
| Zero kwot na stronie cennika | Cennik istnieje, kwoty są w pliku graficznym | 1 |
| Zero kwot na stronie cennika | Kalkulator cen renderowany JavaScriptem | 1 |
| Zero kwot | Konkretne kwoty widoczne po wykonaniu JavaScriptu | 1 |
Dwa pierwsze wiersze to fałszywe pozytywy: automat zapisałby jako cenę liczbę, która ceną nie jest, i podałby ją użytkownikowi. Trzy ostatnie to fałszywe negatywy. W tym badaniu drugi rodzaj błędu wystąpił czternaście razy przed weryfikacją ręczną.
Wniosek dla każdego, kto chce powtórzyć to badanie: liczba kwot znalezionych na stronie nie jest danymi. Danymi jest kwota, której kontekst ktoś sprawdził.
Próba nie jest losowa. Operat zbudowano ręcznie, więc wyniki opisują tę listę firm, a nie cały rynek. Rdzeń kohorty liczy 26 firm, a najmniejsza grupa w tabeli tylko cztery, więc różnica jednej firmy zmienia tam odsetek o 25 punktów.
Pomiar jest zdjęciem z jednego dnia. Firmy zmieniają strony.
Badanie nie twierdzi, że którakolwiek z tych firm traci dziś pieniądze przez agentów AI. Tego nie da się obecnie uczciwie zmierzyć z zewnątrz. Mierzy gotowość, nie utracony przychód.
Nie twierdzi też, że polski B2B SaaS ukrywa ceny. W szerszej próbie SMB jest odwrotnie: 83% podaje konkretną kwotę. Problem dotyczy tej części rynku, która sprzedaje drogo i pośrednio.
Nie twierdzi wreszcie, że każda z ośmiu barier jest błędem do naprawienia. Firma, która świadomie nie chce, by jej cena była cytowana przez asystenta AI, podejmuje decyzję handlową. Z próby wynika jednak, że takich świadomych decyzji jest mało: na dziewiętnaście firm bez widocznej kwoty jedna napisała wprost, dlaczego ceny nie podaje.
Twierdzi dwie rzeczy. Pierwsza: agent respektujący robots.txt i wysłany po cenę do polskiego dostawcy oprogramowania B2B wraca z odpowiedzią w jednym przypadku na siedem. Druga: zmienną różnicującą jest model sprzedaży i wielkość kontraktu, a nie to, że firma jest polska.